Tevfik Özan ile Bir Sulu Boya Atölyesi: Beş Yabancı, Bir Öğleden Sonra
Güncelleme tarihi: 17 Ağu
5 Ekim'de, bütün bir öğleden sonra süren bir sulu boya atölyesinde beş katılımcıyı sıcacık bir kafede ağırladım. Hayatın birbirinden çok farklı köşelerinden geliyorlardı, ama birkaç dakika içinde bunun hiçbir önemi kalmadı. Onları bir araya getiren şey, bu sessiz ve öngörülemez tekniğe duydukları ortak meraktı.
Seansı kendi pratiğimde defalarca döndüğüm temel unsurlar üzerine kurdum: katmanlama, ıslak üstüne ıslak tekniği ve sadece birkaç renkle derinlik yaratmanın gerektirdiği sabır. Öğretmekte en çok sevdiğim şey, bir katılımcının suyu kontrol etmeye çalışmayı bırakıp onunla birlikte çalışmaya başladığı o anı izlemek. Fırça darbesi fırça darbesine herkes kendi ritmini buldu. Açıkçası, boya kuruduktan çok sonra bile bende kalan kısım tam olarak bu.
Mekan da önemliydi. Sessiz, gün ışığı alan bir kafenin insanları yavaşlatan, telefonlarını bir kenara bıraktıran ve önlerindeki şeye gerçekten dikkat etmelerini sağlayan bir hali vardı. Bu tür bir durgunluk nadir bulunur, düzenlediğim her atölyede yaratmaya çalıştığım atmosfer de tam olarak bu.
Sulu boya tam olarak bu tür bir dikkati hak eder. Aceleye getirilemez ya da zorlanamaz, sadece takip edilebilir. Benim için en değerli iş bu: insanların sulu boya resmi uygulamalı ve kişiye özel rehberlikle yeniden keşfetmelerine yardımcı olmak, her seferinde küçük bir grupla. İstanbul'daki yaklaşan atölyelerimden birine katılmak isterseniz ya da kendi grubunuz için özel bir seans ayarlamayı tercih ederseniz, sizden haber almak isterim. İletişim sayfamdan ulaşmanız yeterli.
Yorumlar